علیرضا عبدالعلی زاده در مراسم گرامیداشت روز ملی دریای خزر( ۲۱ مرداد) افزود: آیا توسعه با محیطزیست در تضاد است؟ آیا اگر جمعیت افزایش پیدا کند، شهرها بزرگتر شوند و اقتصاد رشد کند، ناچاریم میان رفاه انسان و سلامت زمین یکی را انتخاب کنیم؟ من معتقدم پاسخ «نه» است. ما مجبور نیستیم بین انسان و طبیعت یکی را انتخاب کنیم. مسئله اصلی این است که مدل توسعه خود را تغییر دهیم.
وی اظهار کرد: در گذشته، توسعه با تولید بیشتر، کارخانه بیشتر، انرژی بیشتر و مصرف بیشتر تعریف میشد. انقلاب صنعتی دستاوردهای بزرگی برای بشر داشت، اما همزمان مصرف منابع، تولید پسماند و آلودگی را نیز افزایش داد.
نماینده رئیس جمهور در هماهنگی اجرای سیاستهای کلی توسعه دریا محور ادامه داد: در نیمه دوم قرن گذشته، مفهوم توسعه پایدار و اقتصاد سبز شکل گرفت؛ یعنی تلاش برای کاهش مصرف انرژی، کاهش ضایعات، استفاده از انرژیهای تجدیدپذیر و تولید پاک. اما امروز باید یک گام فراتر برویم. اگر کارخانهای هزار واحد آلودگی تولید کند و ما آن را به ۵۰۰ واحد کاهش دهیم، آیا مسئله را حل کردهایم؟ نه؛ فقط سرعت تخریب را کم کردهایم.
عبدالعلی زاده گفت: اینجاست که مفهوم اقتصاد آبی اهمیت پیدا میکند؛ نگاهی که از منطق طبیعت میآموزد. در طبیعت تقریباً چیزی به نام ضایعات وجود ندارد. آنچه برای یک موجود باقی میماند، میتواند ماده اولیه موجود دیگری باشد. بنابراین پرسش اقتصاد آینده این است که چگونه اقتصادی طراحی کنیم که تا حد امکان آلودگی و پسماند تولید نکند. این یعنی حرکت از کنترل آلودگی به پیشگیری از آلودگی، از مدیریت پسماند به طراحی بدون پسماند، از مصرف منابع به چرخهای کردن منابع و از توسعه در برابر طبیعت به توسعه با طبیعت که باید جدی گرفته شود.
عبدالعلی زاده ادامه داد: انسان نیز باید تصمیم بگیرد و چه بستری بهتر از دریا برای این همآوایی. توسعه دریامحور میتواند زمینهساز تولید انرژی پاک، آبزیپروری پایدار، گردشگری مسئولانه، حملونقل کمکربن، توسعه شهرهای ساحلی و ایجاد اشتغال باشد،
اما در کنار این همافزایی اقتصادی، باید یک پرسش جدید مطرح کنیم؛ این پروژه چه چیزی به طبیعت بازمیگرداند؟
وی افزود: در گذشته میپرسیدیم این پروژه چقدر درآمد ایجاد میکند، بعد پرسیدیم چقدر به محیطزیست آسیب وارد می کند ، امروز باید پرسش سوم را مطرح کنیم: این پروژه چقدر ظرفیت زیستمحیطی ایجاد میکند؟ این تفاوت توسعه قرن بیستم و توسعه قرن بیستویکم است.
نماینده رئیس جمهور در هماهنگی اجرای سیاستهای کلی توسعه دریا محور تاکید کرد: ما به یک قرارداد جدید میان انسان، اقتصاد و طبیعت نیاز داریم؛ قراردادی که در آن اقتصاد رشد کند، فقر کاهش یابد، شهرها توسعه پیدا کنند، اما همزمان جنگلها باقی و زنده بمانند، تالابها حفظ شوند و آبها پاک بمانند؛ یعنی توسعه بدون قربانی کردن آینده باشد.
وی تصویری از ایران آینده اشاره کرد و گفت: شهرهایی عمودی، سبز و هوشمند، سواحل زنده و مولد، دریاهای پاک، تالابهای احیاشده، انرژی پاک، آب مدیریتشده و هوشمند، اقتصاد چرخشی و میلیونها انسانی که در کنار دریا زندگی میکنند، بدون آنکه دریا را نابود کنند، این آینده دور از دسترس نیست. اگر دانش را به سیاست، فناوری را به حکمرانی و اقتصاد را به مسئولیت زیستمحیطی پیوند بزنیم، میتوانیم آن را بسازیم، شاید روزی در تاریخ بنویسند که فهمیدیم زمین برای انسان ساخته نشده است؛ انسان بخشی از زمین است.
عبدالعلی زاده اظهار کرد: ما در ایران، از خزر تا خلیج فارس و دریای عمان، از شمال تا مکران، از ساحل تا فراساحل، میتوانیم یک پیام مشترک به جهان برسانیم، ما برای فتح دریا نیامدهایم، آمدهایم با دریا زندگی کنیم، آمدهایم توسعه را با طبیعت آشتی دهیم، آمدهایم اقتصاد را با محیطزیست همراه کنیم، آمدهایم سواحل را به سرزمینهای زندگی تبدیل کنیم، آمدهایم از خزر دریای صلح و همکاری بسازیم و آمدهایم از گفتوگوی تمدنها به همآوایی آیندهها برسیم.
وی تاکید کرد: این رسالت توسعه دریامحور ایران است و شاید این یکی از بزرگترین فرصتها برای ساختن آیندهای باشد که در آن انسان زندگی میکند، اقتصاد شکوفا میشود، دریا نفس میکشد و طبیعت باقی میماند.
